محمدباقر قالیباف در صحن علنی مجلس خطاب به وزیر رفاه خواستار اصلاح دهکبندیها شد و گفت این تقسیمبندی بر اساس جمعیت است و «هیچ نسبتی با قدرت خرید و اقتصادی مردم ندارد».
او اعلام کرد «سامانه رفاه ایرانیان» اطلاعات مربوط به وضعیت اقتصادی شهروندان را در قالب «هشت خوشه» تجمیع کرده و افزود: «بر اساس این دادهها، خوشه اول که بیشترین جمعیت را در بر میگیرد، شامل افراد فقیر و بعضا در فقر مطلق است که ۳۴ درصد جمعیت کشور یعنی حدود سه و نیم دهک جمعیتی ما در همین خوشه قرار دارند».
فقر مضاعف در استانهای کوردستان ایران، از جمله کرمانشاه، سنندج، ارومیه، ایلام، خرمآباد،بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد، نتیجه ترکیبی از محرومیت تاریخی، تبعیض ساختاری، کمبود سرمایهگذاری دولتی و محدودیتهای توسعهای است که تحلیلگران سیاسی آنرا با هویت ملی کوردها مرتبط میدانند.
نرخ بالای بیکاری، کمبود صنایع بزرگ، مهاجرت گسترده نیروی کار، ضعف زیرساختهای بهداشتی و آموزشی و همچنین آسیبپذیری در برابر بحرانهای اقتصادی باعث شده است که خانوارها علاوه بر فقر مالی، با فقر خدماتی و فرصت نیز مواجه باشند.
در استانهای کوردستان، اقتصاد محلی به مشاغل غیررسمی، کشاورزی کمبازده یا کارگری فصلی وابسته است و نبود فرصتهای برابر در بازار کار ملی، شکاف توسعهای را عمیقتر کرده است؛ بهگونهای که فقر نهتنها یک وضعیت اقتصادی، بلکه به یک چرخه نسلی تبدیل شده که خروج از آن بدون سیاستهای حمایتی هدفمند و توسعه پایدار بسیار دشوار است.
