آرمین نورمحمدی در سال ۱۴۰۲ و پس از پایان اعتراضات ۱۴۰۱، بههمراه هشت نفر دیگر در اسلامشهر بازداشت شد.
اتهام مطرحشده علیه این افراد، آتشزدن دو دستگاه عابربانک متعلق به بانک سپه عنوان شده که بنا بر اعلام وکیل پرونده، خسارت واردشده در حد جزئی بوده و این موضوع نیز مورد تأیید قرار گرفته است. با این حال، برای سایر اتهامات انتسابی به آرمین نورمحمدی، هیچگونه دلیل و مستند قانونی ارائه نشده است.
به گفته شریفزاده اردکانی، پدر آرمین نورمحمدی با جلب رضایت بانک سپه، خسارت اعلامشده را بهطور کامل پرداخت کرده و مبلغ آن نیز به حساب بانک واریز شده است.
با وجود این، قاضی صلواتی با استناد به تبصره یک ماده ۸۷ قانون مجازات اسلامی، عنوان اتهامی «محاربه» را علیه آرمین نورمحمدی اعمال و حکم اعدام برای او صادر کرده است.
این در حالی است که سایر متهمان این پرونده با احکام حبسهای طولانیمدت مواجه شدهاند، اما آرمین نورمحمدی تنها متهمی است که از سال ۱۴۰۲ تاکنون همچنان در بازداشت موقت بهسر میبرد.
سایر متهمان پرونده با قرار وثیقه آزاد شدهاند و ادامه بازداشت او، نگرانیهای جدی درباره تبعیض در روند رسیدگی قضایی و نقض اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است.
صدور حکم اعدام برای آرمین نورمحمدی در شرایطی صورت گرفته که پرونده او با وجود پرداخت خسارت، فقدان ادله کافی برای اتهامات سنگین و تفاوت آشکار در برخورد با دیگر متهمان، با انتقادات گسترده حقوقی و نگرانی فعالان حقوق بشر مواجه شده است.
