پس از تحویل فاز ١٤ پارس جنوبی در کنگان به شرکت بهرهبردار مجتمع گاز پارس جنوبی، موجی شدید از اخراج نیروها در شرکت پیمانکار پروژه رخ داد که عمدتاً نیروهای بومی منطقه را هدف قرار داد.
این اقدام غیرمسئولانه، که با عدم پرداخت مطالبات حقوقی چهار ماه گذشته همراه بوده، خشم گسترده کارگران را برانگیخته و منجر به اعتصاب سراسری در بخشهای خدمات، حراست و تاسیسات شده است.
کارکنان معترض تأکید دارند که با استقرار شرکت بهرهبردار مجتمع گاز پارس جنوبی، بدون هیچ تضمین شغلی، تصمیم به کنار گذاشتن آنها گرفته شده و این بیعدالتی علیه نیروهای محلی، نمادی از فشارهای سیستماتیک بر کارگران پروژههای ملی است.
اعتراضات و اعتصابات کارگری در صنعت نفت ایران بهویژه در سالهای اخیر به یکی از مهمترین نمودهای نارضایتی اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است.
کارگران پیمانی و قراردادی شرکت نفت و مجتمعهای وابسته، از جمله پالایشگاهها و پتروشیمیها، بارها در اعتراض به شرایط سخت کاری، قراردادهای موقت، پرداختنشدن بهموقع حقوق و مزایا، و فقدان امنیت شغلی دست به اعتصاب زدهاند.
این اعتصابات گاه به صورت گسترده در مناطق نفتخیز جنوب و عسلویه شکل گرفته و با مطالبهی اجرای طرح طبقهبندی مشاغل و افزایش دستمزدها همراه بوده است.
حکومت معمولاً با فشارهای امنیتی یا وعدههای کوتاهمدت تلاش در کنترل این حرکتها داشته، اما استمرار اعتراضات نشاندهندهی عمق مشکلات ساختاری در نظام اشتغال و مدیریت صنعت نفت ایران است.
