صبح جمعه هفتم شهریورماه، صدها نفر از شهروندان سنندج به دعوت "کمیته مردمی حمایت از معلمان اخراجی کوردستان" در مسیر کوهپیمایی "آبیدر" گرد هم آمدند.
شرکتکنندگان با سر دادن شعار و در دست داشتن پلاکارد، مخالفت خود را با احکام اخراج، تبعید و انفصال از خدمت معلمان کورد اعلام کرده و خواستار لغو فوری این تصمیمات شدند.
این راهپیمایی که از پارک کودک آغاز و تا دامنههای کوه آبیدر ادامه یافت، با حضور پرشمار معلمان، فعالان مدنی و خانوادههای آنان برگزار شد و نشانگر حمایت اجتماعی گسترده از معلمان کوردستان در برابر سیاستهای سرکوبگرانه بود.
در ماههای اخیر، احکام اخراج و تعلیق علیه تعدادی از معلمان کورد توسط هیئت تجدیدنظر وزارت آموزشوپرورش تأیید شدهاند؛ از جمله امید شاهمحمدی، کاوه محمدزاده، هیوا قریشی و پرویز احسنی از دیواندره بهخاطر فعالیتهای صنفی و حمایت از حقوق معلمان، حکم اخراج دریافت کردند.
همچنین مجید کریمی با ۲۱ سال سابقه، محکوم به انفصال دائم، لیلا زارعی با ۳۰ سال سابقه، بازنشستگی اجباری با یک درجه تنزل، صلاح حاجیمیرزایی به یک سال تعلیق و غیاث نعمتی به اخراج دائم محکوم شدند. اتهامات اصلی این معلمان، مشارکت در جنبشهای صنفی و اتحادیهای، دفاع از حق تحصیل و اعتراض به سیاستهای آموزشی تبعیضآمیز گزارش شده است.
معلمان کورد در دهههای گذشته نقشی محوری در بیداری و آگاهی جامعه کوردستان ایفا کردهاند. آنان نه تنها وظیفه آموزش در کلاسهای درس را بر عهده داشتهاند، بلکه با روشنگری در زمینه حقوق مدنی، هویت فرهنگی و عدالت اجتماعی، به نسلهای جوان شجاعت اعتراض و مقاومت در برابر دیکتاتوری را آموختهاند.
حضور معلمان در صف نخست اعتراضات صنفی و مدنی، باعث شده آنان به الگوی پایداری برای دانشآموزان و خانوادهها بدل شوند. همین نقش آگاهیبخش است که حکومت را به سرکوب آنان واداشته، زیرا معلمان کوردبا صدای رسای خود توانستهاند مفاهیم آزادی، برابری و حقخواهی را به بطن جامعه منتقل کنند.
بخشی از مطالبات معلمان کورد در ایران فراتر از مسائل صنفی و معیشتی است و به حقوق ملی و فرهنگی ملت کورد گره خورده است. آنان بارها خواستار آموزش زبان کوردی در مدارس بر اساس اصل ۱۵قانون اساسی، بهرسمیت شناختن هویت فرهنگی و تاریخی کوردهادر نظام آموزشی، و پایان دادن به سیاستهای تبعیضآمیز در قبال مناطق کوردنشین شدهاند.
همچنین بر ضرورت توزیع عادلانه منابع و امکانات آموزشی در کوردستان، رفع تبعیض در استخدام و ارتقای شغلی معلمان کورد، و مشارکت برابر در مدیریت نظام آموزشی تأکید دارند. این مطالبات نشان میدهد که معلمان کورد آموزش را صرفاً ابزار انتقال دانش نمیدانند، بلکه آن را وسیلهای برای پاسداری از هویت و تحقق عدالت اجتماعی میشمارند.
