روز سهشنبه، ۱۵ مهرماه، در پردیس سیدخندان دانشگاه صنعتی خواجه نصیر، بزرگترین تجمع اعتراضی دو سال اخیر این دانشگاه برگزار شد.
دانشجویان با شعارهای متحد و پرشور، تجمع خود را از لابی دانشکده مهندسی برق آغاز کرده و به سمت ساختمان سلف حرکت کردند، در حالی که از هرگونه گفتوگو با مسئولان دانشگاه خودداری کردند تا بیاعتمادی عمیق خود به وعدههای تکراری و اقدامات امنیتی را نشان دهند.
طبق گزارشهای رسیده به آواتودی، تجمع با حلقهای اولیه در لابی دانشکده برق شکل گرفت و سپس به حیاط پردیس منتقل شد.
پلاکاردهای با شعارهایی مانند «نه پادگان، نه بنگاه، درود بر دانشگاه»، «سلف خوابگاه نداره، دزدی ادامه داره»، «دانشجو داد بزن، حقتو فریاد بزن» و «دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد» در دست دانشجویان دیده میشد.
این تجمع، که بهصورت مستقل سازماندهی شده، حاصل نارضایتی عمومی از وضعیت رفاهی، خدماتی و برخوردهای امنیتی است.
مطالبات اصلی دانشجویان شامل بازگرداندن سرویسهای حملونقل (بهویژه سرویسهای ویژه دانشجویان دختر)، کاهش قیمت و بهبود کیفیت غذای شبانه، ارتقای شرایط رفاهی خوابگاهها، توقف فشارهای امنیتی و پایان روند اخراج و تهدید دانشجویان معترض عنوان شده است.
در پایان تجمع، بیانیهای جمعی خوانده شد که بر ادامه مسیر اعتراض تا تحقق کامل مطالبات تأکید داشت.
جنبش دانشجویی در ایران یکی از پویاترین و تأثیرگذارترین جریانهای مدنی است که از دههها پیش تاکنون بارها در تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی کشور نقشآفرینی کرده است.
این جنبش با ریشه در اعتراض به سانسور، بیعدالتی، فساد و تضییع حقوق شهروندی، به ویژه در دوران پس از انقلاب اسلامی و سرکوب، به میدان مطالبه آزادی بیان، حقوق بشر، عدالت اجتماعی و محیط دانشگاهی مستقل تبدیل شده است.
در جریان اعتراضات پس از کشته شدن مهسا امینی در شهریور ۱۴۰۱، دانشجویان در دانشگاههای سراسر ایران بویژه در استانهای کوردستان تجمعات، تحصنها و اعتراضاتی را علیه نظام حاکم برگزار کردند که به بازداشت گسترده فعالان دانشجویی انجامید.
