بر اساس گزارش منابع خبری، رژیم ایران در آستانه سالگرد خیزش "ژن، ژیان، آزادی" به شدت نگران خیزش دوباره مردم ناراضی است.
به همین دلیل طی روزهای اخیر برای ایجاد رعب و کنترل افکار عمومی، خانوادههای دادخواه و فعالان مدنی را احضار کرده و با تهدید به برخورد، مانع از هرگونه فعالیت اعتراضی شده است.
در شهرهای مختلف بهویژه سقز، نیروهای امنیتی بهطور گسترده مستقر شدهاند و مسیرهای منتهی به گورستان آیچی را با نصب موانع، حصارکشی و بستن آببندها مسدود کردهاند.
همچنین در ورودیها و خروجیهای شهر، مردم را متوقف و مورد بازرسی قرار دادهاند تا فضای شدید امنیتی و ترس بر جامعه حاکم شود.
در همین رابطه آواتودی مطلع شده، صلاح حاجیمیرزایی، ۴۷ ساله، معلم و فعال مدنی ساکن سنندج و عضو اتحادیه صنفی معلمان، روز یکشنبه ۲۳ شهریور، برای دومین بار متوالی به دادسرای انقلاب سنندج احضار شد. وی طی بازجویی طولانیمدت با تهدید به بازداشت، شکنجه و زندان طولانیمدت در صورت شرکت در مراسم سالگرد ژینا امینی روبرو گردید.
احضار خانودەهای کشته شدگان جنبش "ژن، ژیان، آزادی"
همزمان با سومین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، نهادهای اطلاعاتی و امنیتی تعدادی از خانوادههای جانباختگان و قربانیان سرکوب جمهوری اسلامی را احضار کردند یا بهصورت تلفنی تحت فشار و تهدید قرار دادند.
بر اساس گزارشها، برخی از اعضای این خانوادهها به نهادهای اطلاعاتی تهران و دیگر شهرستانها احضار شدهاند.
در دو سال گذشته نیز گزارشهایی مشابه از تهدید گسترده و تلاش برای جلوگیری از شکلگیری اعتراضات به یاد مهسا و دیگر کشتهشدگان خیزش انقلابی منتشر شده بود.
اواسط مرداد ۱۴۰۲، نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی تعدادی از بازداشتشدگان جنبش «زن، زندگی، آزادی» را احضار کردند و از آنها خواستند متعهد شوند در هفته پایانی شهریور از خانه خارج نخواهند شد.
جنبش "ژن، ژیان، آزادی" که پس از قتل حکومتی ژینا امینی در شهریور ۱۴۰۱ شعلهور شد، به سرعت به نماد مبارزه برای آزادی، برابری و کرامت انسانی در ایران و بهویژه در کوردستان بدل گشت.
این جنبش فراتر از یک اعتراض مقطعی، به یک حرکت اجتماعی فراگیر تبدیل شد که زنان، جوانان، اقلیتهای قومی و مذهبی و اقشار مختلف جامعه را در کنار هم قرار داد.
شعار "ژن، ژیان، آزادی" بازتاب خواست عمیق مردم برای پایان دادن به تبعیض جنسیتی، سرکوب سیاسی و بیعدالتی ساختاری است.
با وجود سرکوب خونین، اعدام و بازداشتهای گسترده، این جنبش همچنان بهعنوان صدای مقاومت و امید برای آیندهای آزاد و برابر در حافظه جمعی جامعه ایران زنده مانده است.
