روز شنبه ۲۹ شهریورماه ۱۴۰۴ (۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵)، انجمن "زن، زندگی، آزادی" در فرانکفورت آلمان به مناسبت سالگرد قتل حکومتی ژینا امینی و آغاز جنبش "زن، زندگی، آزادی" مراسمی برگزار کرد.
در این مراسم، نرگس اسکندری، شهردار فرانکفورت سخنرانی کرد و هانا نیومن، نماینده پارلمان اروپا، نیز به صورت ویدیو کنفرانس در برنامه حضور یافت. بهروز اسدی، از مسئولان انجمن «زن، زندگی، آزادی»، در سخنرانی خود با عنوان "ما و آینده" بر نقش ایرانیان خارج از کشور در حمایت از مبارزات مردم ایران تأکید کرد و گفت: "آینده ایران نه در فاصلهها، که در پیوند ما با مردم در میدان ساخته میشود. ما باید صدای بیصدایان باشیم، در پارلمانها، در خیابانهای اروپا و آمریکا، و در نهادهای جهانی".
اسدی همچنین بر ضرورت همبستگی، پرهیز از اختلافات فرسایشی و سازماندهی فشار سیاسی بر حکومت ایران تأکید کرد و افزود: "زن، زندگی، آزادی از مرز نمیگذرد، مرز را میشکند".
جنبش «زن، زندگی، آزادی» که با مرگ مهسا امینی در سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، یکی از مهمترین جنبشهای اعتراضی ایران در دهههای اخیر است.
این جنبش نه تنها بر حجاب اجباری تمرکز دارد بلکه نمادی شده است از خواست برابری جنسیتی، آزادی بیان، پایان سرکوب سیستمی و دگرگونی سیاسی وسیعتر بویژه در احقاق حق تعین سرنوشت ملتهای ایران.
تأثیرات آن فراتر از اعتراضات خیابانی بوده—افزایش آگاهی عمومی درباره حقوق زنان، تغییر نگرشها در میان بخشهایی از جامعه، فشار بر حکومت برای پاسخگویی و توجه جهانی به وضعیت حقوق بشر در ایران از نتایج آناند.
با این حال حکومت در سرکوب این جنبش واکنش شدیدی نشان داد، از جمله بازداشتها، استفاده از نیروی شدید امنیتی، شلاق و حتی اعدام به عنوان ابزار سرکوب اعتراضات.
اما ناظران سیاسی بارها اعلام کردەاند که، این جنبش هنوز به پایان نرسیده و همبستگیهای داخلی و حمایت بینالمللی آن را زنده نگه داشته است.
