کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در هفته هشتادوچهارم با پیوستن زندان لنگرود قم به ۵۱ زندان در ایران گسترش یافت.
زندانیان این کارزار با اعتصاب غذا در روز سهشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴، به اعدامهای گسترده و نقض حقوق بشر اعتراض کردند.
در بیانیه این هفته، به اعدام ۷۰۴ نفر در سال ۱۴۰۴، از جمله ۳۹ نفر در هفته گذشته، اشاره شده که نشاندهنده سرکوب شدید برای ایجاد رعب و وحشت است.
این کارزار همچنین اعدام مهدی حسنی و بهروز احسانی، دو زندانی سیاسی، و بیخبری از محل دفن آنها را محکوم کرد.
زندانیان با گرامیداشت یاد قربانیان و تسلیت به خانواده ولیالله دانشورکار، حامی فقید کارزار و پدر شاهرخ (اکبر) دانشورکار، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، بر تداوم مقاومت برای لغو کامل اعدام و تحقق عدالت تأکید کردند.
"سهشنبههای نه به اعدام" یک حرکت مدنی و اعتراضی است که در واکنش به موج گستردهی صدور و اجرای احکام اعدام در ایران شکل گرفته است.
در این کارزار، فعالان حقوق بشر، خانوادههای قربانیان، و شهروندان آزادیخواه هر سهشنبه با انتشار پیام، تجمعهای کوچک، یا پوشیدن نمادهایی چون لباس سیاه یا در دست داشتن پلاکارد، مخالفت خود را با مجازات مرگ اعلام میکنند.
این حرکت تلاش میکند افکار عمومی را نسبت به خشونت ساختاری و سرکوب حکومتی حساس کرده و صدای زندانیان محکوم به اعدام، بهویژه زندانیان سیاسی و عقیدتی، را به جامعه و جهان برساند.
