رسانەهای حکومتی ایران گزارش دادند که روز شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴ مردی ۴۵ ساله در منطقه چیتگر تهران، همسر و دختر ۱۳ سالهاش را با شلیک گلوله به قتل رساند.
در سالهای اخیر، پدیده تلخ قتل زنان به دست مردان نزدیک آنان در ایران،بهویژه در چارچوب «قتلهای ناموسی» به معضلی ترسناک تبدیل شده است.
بررسیها نشان میدهد تنها در سال ۲۰۲۴، بهطور میانگین هر دو روز یک زن توسط یکی از اعضای خانواده کشته شده است؛ این رقم بر اساس آمارهای مستند تنها موارد گزارششده را دربر میگیرد و طبیعتاً نشاندهنده بخشی کوچک از بحران گسترده است.
بهطور مشخص، بین مارس تا ژوئن ۲۰۲۵، حداقل ۳۵ زن و دختر توسط نزدیکترین مردان زندگیشان، اغلب همسر یا پدر، در شهرهای مختلف ایران کشته شدهاند؛ برخی از این قربانیان حتی تنها بهخاطر درخواست طلاق، تلاش برای استقلال اقتصادی، یا مقاومت در برابر تبعیض، جان خود را از دست دادهاند.
قابل ذکر است ٢٨ مورد از این قتلها در استانهای مرکزی و فارس زبان ایران روی داده است.
ناتوانی ساختارهای حقوقی و نهادهای مسئول در پیشگیری، پیگیری قانونی مؤثر و پاسخگویی به این خشونتها، فقدانی فاجعهبار از عدالت و امنیت را برای زنان رقم زده است.
کارشناسان حقوق بشر و فعالان حقوق زنان بر این باورند که رشد نگرانکننده قتل زنان به دست مردان در ایران نه صرفاً محصول خشونت خانوادگی، بلکه نتیجه مستقیم سیاستها و قوانین تبعیضگرایانهای است که از سوی حکومت ترویج و حمایت میشود. دادههای موثق نشان میدهد که قتل زنان توسط اعضای خانواده — بهویژه در قالب «قتلهای ناموسی» — بهطور متوسط هر دو روز یک مورد رخ میدهد و این تنها موارد گزارششده است.
. کارشناسان مرکز حقوق بشر ایران تصریح میکنند که حکومت ایران با کمکاری آشکار در پیشگیری از این جرایم و نظام قضایی با مجازاتهای قلیل در مقابل این جنایتها، نقش مؤثری در استمرار این چرخه خشونت علیه زنان دارد.
. قوانین مرتبط نیز این وضعیت را تشدید کردهاند؛ برای مثال، ماده ۳۰۱قانون مجازات اسلامی قاتلان ـ وقتی پدر یا جد پدری باشندـ را از قصاص معاف میکند، و راه را برای ادامۀ قتلهایی بدون مجازات واقعی هموار کرده است.
