روز، پنجشنبه ۱۷ مهرماه، دهها زندانی سیاسی زن که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین در تیرماه امسال به بند قرنطینه زندان قرچک ورامین منتقل شده بودند، به اندرزگاه شش زندان اوین بازگردانده شدند.
حمله اسرائیل به زندان اوین در جریان «جنگ ۱۲ روزه» با جمهوری اسلامی، که منجر به تخریب بخشهای از زندان شد، زمینهساز انتقال اجباری این زندانیان به قرچک بود.
این زنان، بدون فرصت جمعآوری وسایل شخصی و در میان خشونت مأموران، به زندانی منتقل شدند که به دلیل ازدحام بیش از ظرفیت، کمبود امکانات بهداشتی، آب آشامیدنی سالم و خدمات پزشکی، به عنوان یکی از بدنامترین زندانهای ایران شناخته میشود.
در طول سه ماه گذشته، بسیاری از این زندانیان از حقوق بنیادین مانند ملاقات با خانواده، دسترسی به وکیل و رسیدگی پزشکی محروم ماندند.
پیشتر، جانباختن سمیه رشیدی، یکی از این زندانیان، به دلیل ممانعت از درمان مناسب در قرچک گزارش شده بود.
وضعیت زندانیان سیاسی در ایران طی سالهای اخیر بهشدت وخیم گزارش شده است: آنها با برخوردهایی مانند بازداشت خودسرانه، انفرادی طولانیمدت، محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل، فشار برای اخذ اقرار، شکنجه و اذیت و آزار جسمی و روحی روبرو هستند..
در زندان قَرچَک، مخصوصاً برای زنان زندانی سیاسی، شرایطی چون کمبود امکانات بهداشتی، ازدحام بیشازحد و دسترسی محدود به مراقبتهای پزشکی شدیداً نقض استانداردهای انسانی خوانده شده است.
