بنابر گزارشات واصله، اعتصاب غذای زندانیان محکوم به اعدام در زندان قزلحصار وارد سومین روز خود شده و به یک بحران انسانی عمیق تبدیل گشته است.
گزارشهای اولیه حاکی از آن است که در واحد یک، سالنهای ۱، ۲، ۳ و ۴، صدها زندانی – که تعداد کل آنها به حدود ۱۵۰۰ نفر میرسد – با شرایط جسمی وخیم روبرو هستند؛ تعدادی دچار ضعف شدید، سرگیجه و حتی بیهوشی شدهاند، اما با وجود فشارهای امنیتی و محرومیت از مراقبتهای پزشکی، بر خواستههای انسانی و قانونی خود برای لغو احکام ناعادلانه اعدام پافشاری میکنند.
این اعتصاب از روز دوشنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۴ در اعتراض به انتقال ۱۶ زندانی به سلولهای انفرادی برای اجرای احتمالی احکام اعدام آغاز شد و به سرعت به یکی از بزرگترین تحصنهای دستهجمعی در سالهای اخیر تبدیل گردید.
زندانیان با تحصن در سالنها و سر دادن شعارهای اعتراضی، تأکید کردهاند که «دیگر صبرمان از این همه ستم و گرفتن جان زندانیان لبریز شده» و خواستار برچیده شدن بساط اعدام و چوبههای دار از ایران هستند.
در بیانیهای که از داخل زندان بیرون آمده، آنها خطاب به مردم ایران نوشتهاند: «پناه ما زندانیان، شما مردم عزیز ایران هستید. حق ما اعدام و جایمان در زندان نیست. علیه اعدامها در ایران کاری کنید. صدایتان را بلند کنید. در برابر زندانها تجمع کنید و نگذارید زندانیان را اعدام کنند».
