به گزارش منابع دانشجویی، شامگاه یکشنبه ۲۰ مهر, دانشجویان با سردادن شعار نسبت به وضعیت نامناسب رفاهی، حذف خدمات، افزایش هزینهها و روند پولیسازی آموزش اعتراض کردند.
دانشجویان میگویند که در ماههای اخیر کیفیت خدمات خوابگاهی و غذایی کاهش یافته و هزینهها بهطور چشمگیری افزایش پیدا کرده است.
اعتراضات در حالی ادامه دارد که تاکنون هیچیک از مسئولان دانشگاه یا نهادهای مرتبط پاسخ روشنی به خواستههای دانشجویان ندادهاند.
اعتراضات دانشجویی در ایران دهەهای اخیریکی از مهمترین محورهای مقاومت مدنی علیه رژیمهای فاشیستی ایران چه در زمان شاه و چه اکنون بودەاند. این جنبش طی حیات خود با سرکوب شدید و سازمانیافته حکومتی مواجه بوده است.
همزمان با جنبش "زن، زندگی، آزادی" و بعد از آن نیز دانشجویان در دانشگاههایی مانند تهران، علامه، شریف، کوردستان، زاهدان و تبریز با تجمعات، تحصن و شعارهای ضدحکومتی علیه سرکوب، حجاب اجباری و خصوصیسازی آموزش اعتراض کردند.
در واکنش، نیروهای امنیتی با بازداشت، تعلیق تحصیلی، کمیتههای انضباطی، محرومیت از خوابگاه و تهدید به اخراج به مقابله برخاستند.
گزارشهای متعددی از یورش نیروهای حراست و لباسشخصی به سلف و خوابگاهها، ضربوشتم دانشجویان و انتقال مخفیانه آنان به بازداشتگاههای امنیتی منتشر شده است.
نهادهای بینالمللی تأکید میکنند که دانشگاه در ایران از فضای آزاد فکری به میدان جنگ امنیتی تبدیل شده و حکومت با سیاست «پادگانیکردن دانشگاهها» تلاش دارد صدای انتقادی نسل جوان و نخبه را سرکوب و از شکلگیری هستههای مقاومت فکری جلوگیری کند.
