مطلب احمدیان، زندانی سیاسی کورد محبوس در زندان اوین، در نامهای سرگشاده از شدت درد و وخامت وضعیت جسمی خود خبر داده است.
او در این نامه نوشته است: "قلم را در حالی به دست گرفتهام که کمابیش از گرداندن آن بر کاغذ عاجزم. با همین نیم رمقم مینویسم و امیدوارم قلم مرا در میان راه وا نگذارد. این حد از عجزم فقط جسمانی است. هرگز بدان معنا نیست که از سر پا ایستادن و ایستادگی در راه آزادی حتی یک لحظه واماندهام هرگز به این معنا نیست که در این راه ثانیهای سر خم کرده باشم یا در یک لحظه از این سالهای طولانی که کلمهای برای توصیفش نمیشناسم زانوانم با خاک آشنا شده باشد؛ بلکه همچنان با تمام سختیها، به یاری و پشتیبانی مردم و اندیشهام سرافرازانه سرپا ایستادەام".
او در ادامه می افزاید: "این متن را در حالتی مینویسم که تمام اعضای بدنم به منتها درجه خود درد میکند؛ یا لااقل امیدوارم این حد از درد، حد نهائی آن باشد؛ چون تجربه ای از این دردناکتر در زندگیام نداشتهام. از آخرین نامهای که نوشتهام اوضاع جسمانیام نه تنها بهتر نشده که بدتر هم شده است. گاهی در اوج درد موضوع را به طنز و شوخی برگزار میکنم".
احمدیان در بخشی از نامەاش به تلاش فعالان حقوق بشری اشاره میکند و میگوید: "از تمام کسانی که در این سالیان طولانی، چه در زندان و چه عمدتا بیرون از زندان از هیچ کمکی در حق من، برادر کوچکشان مطلب احمدیان، دریغ نکردهاند و همواره چه در صورت چه در معنا کنارم بودهاند یا حتی یادی از من کرده اند، صمیمانه و از عمق وجودم سپاسگزارم. نهایت لطف و محبت را از این عزیزان گاه ناشناس دیدهام و به نهایت از ایشان ممنونم؛ همینطور از نهادهای آزاده حقوق بشری که از هیچ لطفی در حق من فروگذار نکردهاند. خرسندم که در جامعه ای زندگی میکنم که با تمام فشارهای وارده از سوی حاکمیت (اعم از سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی) همچنان جامعه پویا و زنده و به روز است".
مطلب احمدیان، یک زندانی سیاسی کُرد اهل بانه (استان کردستان)، در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۸۹ توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد و پس از نزدیک به ۲۳۰ روز تحمل بازجویی و سلول انفرادی، در دادگاه انقلاب سقز به اتهام "محاربه از طریق عضویت در حزب کومله زحمتکشان کوردستان" به ۳۰ سال حبس همراه با تبعید محکوم شد.
او همچنین در پروندههای دیگر به اتهام "تردد غیرمجاز از مرز" به مجازاتهای نقدی و حبس تعزیری محکوم شده است. در دوران بازداشت، احمدیان بارها مورد شکنجه قرار گرفته و از حق مرخصی درمانی و رسیدگی پزشکی مناسب محروم شده، به بیماریهای مزمن متعددی مبتلا شده و وضعیت جسمیاش بهویژه در سالهای اخیر به شدت وخیم گزارش شده است.
