روز جمعه ۲۸ شهریورماه، مالباختگان پروژه حکیم در مقابل این پروژه تحصن کردند. معترضان با شعارهایی تند، بیعدالتی و وعدههای تحققنیافته مسئولان را محکوم کرده و اعلام کردند که دیگر «وعدههای توخالی» را نمیپذیرند.
به گفته حاضران، بسیاری از خانوادهها نهتنها خانههای وعدهدادهشده را دریافت نکردهاند، بلکه پس از سالها انتظار و سرمایهگذاری، امروز آواره شهرهای دیگر و مستأجرانی بیپناه شدهاند.
معترضان در تجمع امروز همچنین از «پرونده متوقفشده علی نامداری» نام بردند؛ فردی که او را از نزدیکان چهرههای پرنفوذی همچون گلپایگانی و قالیباف میدانند و میگویند حمایتهای سیاسی و پشت پرده مانع رسیدگی قضایی به این پرونده شده است.
به گفته تجمعکنندگان، هزاران خانواده در پروژه حکیم سرمایه و هستی خود را از دست دادهاند، اما قوه قضاییه به جای دفاع از حقوق مالباختگان، در برابر شبکههای قدرت و فساد سکوت کرده و این موضوع به خشم بیشتر آنان دامن زده است.
در ایران مالباختگان زیادی وجود دارند که قربانی فساد سیستماتیک شدهاند؛ این موارد از پروژههای مسکن نیمهکاره، شرکتهای هرمی مثل یونیک فاینانس، طرحهای اقتصادی فریبنده، قضیه واردات چای با ارز دولتی و فروش آن به نرخ آزاد، تا اختلاسهای بزرگ در صنایع پتروشیمی و بیمه متغیر است.
در این موارد، مالباختگان غالباً با مشکلات حقوقی، بروکراسی پیچیده و محافظت قضایی از متهمان برخورد میکنند و بسیاری از پروندهها پس از مدتها معطلی یا به شکل ناقص رسیدگی شدهاند، یا نقش ذینفعان نزدیک به قدرت باعث شده برخورد جدی با متخلفان صورت نگیرد.
