رسانههای داخلی گزارش دادند که یک مرد ۴۰ ساله با چاقو به امام جماعت یکی از مساجد منطقه باغ فیض تهران حمله کرده و او را مجروح کرده است.
بر اساس این گزارش، دو ضربه چاقو به شکم و پای این روحانی وارد شد و او پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد. ضارب توسط نیروهای حکومتی بازداشت شد.
وبسایت خبری «عصر ایران» وابسته به حکومت گزارش داد که «ضارب در همان لحظات اولیه حادثه توسط مأموران بازداشت شد» و در اعترافات خود «فشارهای زندگی و اقتصادی» را عامل اصلی تصمیم برای این حمله عنوان کرده است.
با افزایش فشارهای اقتصادی بر مردم و گسترش فقر و فلاکت در ایران، بسیاری روحانیون را عامل این شرایط میدانند و به همین دلیل آنها هدف حملات با سلاح سرد و گرم قرار میگیرند.
پیشتر، در روز سهشنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۱، فردی با چاقو به سه روحانی در مقبرهٔ امام رضا، هشتمین امام شیعیان، حمله کرد که طی آن دو نفر از آنها به نامهای محمد اصلانی و محمدصادق دارایی کشته شدند، اما محسن پاکدامن با وجود جراحات شدید زنده ماند.
در سالهای اخیر، فشارهای شدید اقتصادی بر مردم ایران، از تورم و بیکاری گرفته تا فساد گسترده در نهادهای حکومتی، به شکلگیری خشم عمیق اجتماعی منجر شده است. در نگاه بسیاری از شهروندان، روحانیون نهتنها پاسخی به مشکلات معیشتی مردم ندادهاند، بلکه خود به نماد رانت، تبعیض و فساد تبدیل شدهاند.
همین پیوند میان بحران اقتصادی و حاکمیت دینی باعث شده بخشی از جامعه روحانیت را مسئول مستقیم وضعیت نابسامان کشور بداند و خشم عمومی نسبت به آنان، چه در فضای مجازی و چه در عرصهٔ عمومی، آشکارتر از گذشته بروز کند.
خشم گستردهٔ مردم از فشارهای اقتصادی طولانیمدت، فساد آشکار و نقش برجستهٔ برخی روحانیون در سیاست و اقتصاد باعث شده واکنشهای خشمآلود بهتدریج رادیکالتر شود.
در این شرایط، مردمی که احساس میکنند راههای قانونی و سیاسی بسته است، در اقدامی انقلابی به حملهٔ فیزیکی علیه روحانیون دست میزنند و گاهی این حملات به قتل منجر میشود؛ رخدادی که هم ناشی از انباشت ناامیدی و خشم اجتماعی است و هم نتیجهٔ تقابل میان نمادهای قدرت دینی و جامعهای که بهدنبال پاسخگویی و عدالت اقتصادی است.
