بر اساس خبر منتشرشده توسط خبرنامه امیرکبیر، در تازهترین مورد، دکتر جمیل بهرامی، استادیار مهندسی عمران دانشگاه کوردستان، با حکم «بازخرید اجباری» از کار برکنار شده است.
این اقدام در حالی صورت گرفته که پیشتر نیز دکتر بهروز چمنآرا، دیگر استاد برجسته دانشگاه کوردستان، از کار اخراج شده بود. هر دو استاد در سالهای گذشته علاوه بر فعالیتهای علمی و آموزشی، در عرصههای اجتماعی از جمله امدادرسانی به مناطق زلزلهزده کرمانشاه، حضوری فعال و مؤثر داشتهاند.
دانشگاه کوردستان طی سالهای اخیر بارها صحنه اعتراضات دانشجویی بوده است. در پاییز ۱۴۰۱، این دانشگاه یکی از کانونهای اصلی اعتراضات سراسری بود و دهها دانشجو با احکام انضباطی و محرومیت مواجه شدند.
اکنون نیز اخراج استادان منتقد و دلسوز ادامه همان سیاستی دانسته میشود که در راستای کنترل و سرکوب فضای دانشگاه دنبال میشود.
با وجود وعدههای دروغین و تبلیغاتی دولت جدید مبنی بر گشایش فضای سیاسی و اجتماعی، اخراج استادان دانشگاه کردستان نشان میدهد فشارها بر محیطهای علمی همچنان ادامه دارد و دانشگاهها نه بهعنوان مراکز علمی و فرهنگی، بلکه بهمثابه عرصهای برای اعمال محدودیت و حذف منتقدان تلقی میشوند.
اساتید دانشگاه و معلمان کورد در ایران طی ماهها و سالهای اخیر هدفِ فشارِ حکومتیِ گستردهای قرار گرفتهاند: بازداشتها و احکام زندان برای معلمان اتحادیهگرا، اخراجها و بازنشستگی اجباری، و تعلیق یا تبعیدِ آموزگاران زبان کوردی از مصادیق بارز این روند است.
نهادهای حقوق بشری مستند کردهاند که دستکم چند معلم زبان کوردی بازداشت و چندین آموزگار و فعال صنفی به سالها زندان محکوم شدهاند یا از ادامه خدمت محروم شدهاند، و دانشگاهیانِ کورد نیز بهخاطر حمایت از اعتراضات یا فعالیت صنفی با توقیفهای اداری و تهدیدهای قضایی روبهرو شدهاند.
این موج سرکوب بخشی از برخورد وسیعتر با جامعه مدنی پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» است که در استانهای کوردستان با بازداشتهای گروهی، احکام سنگین و فشار بر نهادهای آموزشی و فرهنگی همراه بوده است، و سازمانهای حقوق بشری خواستار توقف این رویه و تضمین آزادی بیان و حق آموزش به زبان مادری شدهاند.
