خبرگزاریهای حکومتی ایران از خودکشی یک دختر دانشجو در دانشگاه محقق اردبیکی در شامگاه یکشنبه، ۱۶ شهریورماه، خبر دادەاند.
در گزارشات مذکور نام و هویت این دختر دانشجو ذکر نشده اما بنابر گزارشات پیشین، این سومی دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی است، که طی امسال دست به خودکشی میزند.
در یک سال گذشته، دانشگاه محقق اردبیلی بهطور فاجعهآمیزی شاهد تکرار موارد خودکشی دانشجویی بوده است؛ جدیدترین مورد مربوط به خودکشی دختر دانشجویی در خوابگاه دانشگاه است که این سومین حادثه مشابه در بازه زمانی مشابه محسوب میشود.
دانشجویان ضمن اشاره به جو امنیتی و سرکوبگرانه، شامل فشارهای حراستی، تهدیدهای کمیته انضباطی و فضای رعبآفرین عوامل اصلی این ناامیدی گسترده را در این ساختار دانستهاند.
چنین روندی بار دیگر ضرورت توجه جدی مسئولان دانشگاه و نهادهای فرهنگی و اجتماعی جامعه را به سلامت روان دانشجویان نشان میدهد.
جنبش دانشجویی در ایران همواره یکی از پرقدرتترین بازوهای تحولخواهی اجتماعی بوده است؛ زیرا دانشجویان با آگاهی سیاسی، انرژی جوانی و پیوند با اقشار مختلف جامعه، توانستهاند مطالبات آزادیخواهانه و عدالتطلبانه را به خیابانها و فضای عمومی بکشانند. حضور آنها نهتنها دانشگاه را به کانون اعتراض و آگاهی بدل کرده، بلکه الهامبخش جنبشهای کارگری، زنان و اقلیتها نیز بوده است.
همین ویژگی، دلیل اصلی ترس حکومت از جنبش دانشجویی است؛ چرا که میداند گسترش اعتراضات دانشجویان میتواند به سرعت بدل به موجی فراگیر در سراسر جامعه شود.
از اینرو، نهادهای امنیتی همواره با سرکوب، بازداشت و تهدید تلاش کردهاند این جنبش را مهار کنند، اما واقعیت این است که نقش تاریخی و تأثیر اجتماعی جنبش دانشجویی همچنان لرزهای بر پایههای اقتدارگرایی حاکمیت وارد میکند.
