آنان تأکید میکنند که چکهای صادر شده از سوی کارخانه وصول نشده و این وضعیت زندگی روزمره و معیشت خانوادگیشان را دچار مشکلات جدی کرده است.
کارخانه قند حدود دو ماه پیش چکهایی به کشاورزان داده و وعده داده بود که ظرف همان مدت مشکل برطرف شود، اما اکنون این چکها برگشت خورده و کشاورزان همچنان بلاتکلیف ماندهاند.
در ایران، فساد ساختاری در ادارات و نهادهای دولتی یکی از اصلیترین موانع توسعه کشاورزی بهشمار میآید؛ این فساد نه تنها منابع عمومی را هدر میدهد بلکه تسهیلات دولتی و یارانهها را به حلقهای از رانتخواران میرساند.
برای مثال در استان سنندج، اخیراً فساد ۳۶۴ میلیارد تومانی در نظام تخصیص سوخت یارانهای کشف شد؛ کارمندان و واسطههایی با بهرهگیری از ضعف نظارتی سهمیه سوخت را به نام کشاورزان ثبت کرده و آن را در بازار آزاد میفروختند.
از سوی دیگر، کشاورزان کوردستانی با مشکلات جدیای مانند تأخیر در پرداخت مطالبات محصولات کشاورزی، بهرهبرداری نامناسب از منابع آبی، نرخ بالای تسهیلات بانکی و سیاستهای حمایتی نابرابر مواجهاند.
این وضعیت، در کنار فساد اداری و رانتخواری سیستماتیک، به پایین آمدن انگیزه کشاورزان، مهاجرت روستاییان و کاهش تولید منجر شده است.
